Pak me dan... als je kan!

Pak me dan... als je kan!

Elke hond kent dit spelletje. Het is één van de eerste spelletjes die ze met hun broertjes en zusjes speelden toen ze puppy waren en het is een natuurlijk gedrag. Onze honden zijn, ondanks het makkelijke leventje dat ze nu hebben, nog steeds roofdieren die hun prooi vangen door er achteraan te rennen. En dat is waarom de meeste pups en honden zo dol zijn op dit spelletje. Het voldoet aan hun behoefte om te jagen. We moeten ze enkel leren om het spelletje volgens onze regels te spelen, zodat het leuk en veilig blijft voor iedereen.

Elke hond kan dit spelletje spelen. Of het nu een pup, een puber, een volwassen hond of een senior is. Je moet enkel het tempo, de duur van het spel en de intensiteit aanpassen aan de hond waarmee je speelt. Bij een jonge pup houden we het kort en gaan we niet al te snel lopen. Het blijft enkel leuk als ze de mogelijkheid hebben om ons te 'pakken'.

De spelregels zijn heel simpel:

  • Kies een plekje uit waar het veilig is om je hond los te laten lopen. Je hebt niet zo heel veel plaats nodig, dus als je een tuin hebt, zelfs al is die klein, dan kun je het spel daar zonder problemen spelen. 
  • Roep je hond zijn naam, klap zachtjes in je handen en loop weg van hem. Je hond zal het spelletje direct herkennen en enthousiast de achtervolging inzetten.
  • Laat altijd je hond achter je aan lopen. Je wil dat je hond naar jou toe komt. Draai de rollen niet om, en ga niet achter je hond jagen, want dan leer je hem dat ook hij mag weglopen van jou. Dat kan leuk zijn, maar het is niet altijd handig als je hem wil aanlijnen, hij denkt dat je wil spelen en vrolijk wegloopt van je telkens je dichter bij hem komt.
  • Stop voordat je hond je heeft ingehaald. Als je hond nog een meter of anderhalve meter van je verwijdert is, draai je dan om zodat je recht voor je hond staat. Als je wil kun je nu, wanneer je hond de laatste meter heeft afgelegd, hem belonen met een snoepje, een speeltje of je terug omdraaien en het spelletje opnieuw starten. Het is belangrijk om te stoppen met lopen voordat hij bij je is, zodat hij niet tegen je gaat opspringen of in je benen gaat happen, zoals veel honden onderling doen wanneer ze dit spelletje met soortgenoten spelen en ze 'de prooi' hebben 'gevangen'.
  • Als je een snoepje als beloning geeft wanneer je hond terug bij je is, doe dat dan direct wanneer hij bij je is. Laat hem niet eerst gaan zitten. Je wilt het naar je toekomen belonen, niet het zitten.
  • Als je met een speeltje beloont, dan kun je even een trekspelletje spelen, of je kunt het speeltje weggooien. Wanneer je het speeltje weggooit, doe dat dan voordat je hond bij je is en gooi het speeltje altijd weg van je hond, in de richting waarin je aan het lopen was.
  • Maak het nog interessanter en spannender voor je hond door scherpe bochten te nemen, afwisselend harder en trager te lopen... Loop 10 meter vooruit, 5 meter naar rechts en terug 10 meter naar de plaats waar je vertrokken bent.
  • Ga nog een stapje verder en gebruik verschillende voorwerpen die je op de grond legt en waar je hond over, onder, door of rond moet. Zet stoelen, leg een bezem op de grond, plastic flessen, een kruiwagen of speel het spel in een speeltuin waar al van alle hindernissen staan. Speel het spel op zand, op stenen, op het gras. Leg een plastic zeil op de grond en loop daar samen met je hond over. Nu ben je ineens behendigheid aan het trainen en je hond extra aan het socialiseren met verschillende voorwerpen en ondergronden!

Speel dit spel vaak genoeg, doorheen het hele leven van je hond, en hij zal telkens dolenthousiast op je afgelopen komen telkens wanneer je zijn naam roept en in je handen klapt. Dit is immers voor hem het teken dat een spel begint. Moest het ooit nodig zijn, dan heb je nu een manier om je hond bij te roepen, waarvan je zeker weet dat het werkt. Gebruik het niet te vaak om je hond bij te roepen om hem aan te lijnen. Je hond verwacht dat er een spelletje volgt, daarom is hij zo snel gekomen, maar als dat spelletje er niet komt, dan gaat hij teleurgesteld zijn en de volgende keer misschien wat minder snel naar je toe komen. Roep je hem toch omdat je hem dringend moet aanlijnen, beloon hem dan onmiddellijk met iets extra lekkers of door een ander spelletje te spelen, bijvoorbeeld een trekspelletje. Zorg ervoor dat je altijd iets lekkers en/of een speeltje in je zak hebt verstopt en dat je snel tevoorschijn kunt toveren. Je weet immers nooit wanneer je hond iets geweldigs doet waarvoor hij beloond moet worden.

Hou het spel de eerste weken eenvoudig, en dan kun je later proberen er wat extra oefeningen in te verwerken. Dan kun je je bijvoorbeeld midden in het spel omdraaien en met een lage, rustige stem traag 'HOOW' (denk aan het geluid dat een ruiter maakt om een paard te laten stoppen) zeggen, steek je daarbij één of beide handen naar voor met je handpalmen richting je hond en bevries even in deze houding. Je gaat zien dat je hond waarschijnlijk ook gaat stoppen waar hij staat. Het is een vorm van lichaamstaal en communicatie die vrijwel elke hond wel begrijpt. Op deze manier zet je het spel even op pauze en train je je hond zijn zelfbeheersing. Doe dit eerst een seconde, later een paar seconden en zo telkens een beetje langer totdat je hond een minuutje kan blijven stil staan. Start dan het spel opnieuw. Voor je hond wordt het een onderdeel van het spel, dat de jacht nabootst. Net zoals het bij de jacht soms ook nodig is om even te bevriezen zodat het wild niet opgeschrikt wordt en wegvlucht voordat de hond dicht genoeg kan naderen om de prooi te verschalken. Als je hond nu los zou lopen in het bos, een eindje bij je vandaan is en er zou een fietser aankomen die tussen jullie door moet, dan heb je nu een manier om je hond van op afstand te laten wachten tot de fietser voorbij is.